PL EN

Termin: 22.10, niedziela, g. 10.15

Miejsce: ul. H.Sienkiewicza

Prowadzenie wycieczki: arch. Marcin Dziewoński


Ukształtowanie zespołu zabudowy zostało zdeterminowane przez istniejący na działce piękny i wyjątkowo cenny starodrzew. Przystępując do projektowania, nie mieliśmy żadnych wątpliwości, że najcenniejsze przyrodniczo drzewa trzeba zachować. Komplikowało to wprawdzie układ funkcjonalny i konstrukcyjny budynku, ale uzyskaliśmy mieszkania nietypowe dla śródmiejskiej lokalizacji, z balkonami rozmieszczonymi niemal między konarami pięknego platana. Oczywiście to rozwiązanie ma swoje plusy i minusy, ale liczyliśmy, że znajdą się klienci, którzy docenią wyjątkowość tej lokalizacji i takiego widoku z okna oraz zieleni na wyciągnięcie ręki.


Wokół drzewa udało się ukształtować publiczny, nieogrodzony plac, z zielenią, ławkami i zaprojektowanymi wokół lokalami usługowymi. Platan zyskał też nocną, dyskretną iluminację.


Poza platanem na działce zachowano jeszcze dwa wyjątkowe drzewa: potężny, jeden z największych na Dolnym Śląsku, dąb węgierski, o obwodzie ponad 5,5 metra (niestety, w nie najlepszym stanie zdrowotnym), oraz piękny, ponad dwudziestometrowej wysokości okaz dębu kolumnowego.


Wszystkie te drzewa pamiętają zapewne czasy, kiedy rosły w ogrodzie znanego wrocławskiego ogrodnika Juliusa Monhaupta. Dom Monhaupta został przebudowany na siedzibę loży wolnomularskiej. Kamień węgielny loży, z masońskimi symbolami, został odkryty podczas prac archeologicznych i zostanie wyeksponowany na placu pod platanem. Budynek loży, w którym w czasie wojny mieścił się sztab SS, został całkowicie zburzony podczas bombardowań w 1945 roku.


Miejsce ma swoją burzliwą historię, której zielonych milczących świadków tym bardziej chcieliśmy zachować.


Budynek – mimo jego dużej powierzchni – staraliśmy się zaprojektować w ten sposób, aby od strony frontowej sprawiał wrażenie solidnej, współczesnej mieszczańskiej kamienicy. Stąd regularny rytm dużych portfenetrów, klinkierowa elewacja (w dwóch kolorach: ciemnoszarym i jasnopiaskowym) i pionowe podziały wydzielające poszczególne fragmenty budynku. Starannie zaprojektowano też części wspólne, z identyfikacją graficzną, oznaczeniami mieszkań, lakierowanymi płaszczyznami okładzin ściennych (w biało-szarej kolorystyce z dodatkiem jaskrawopomarańczowych detali) w kolorze przewijającym się także na elewacjach budynku.


Sześciopiętrowy budynek mieści w siedmiu klatkach 200 mieszkań i osiem lokali usługowych oraz posiada dwa poziomy garażu. Mieszkania, ze względu na skomplikowany i zdeterminowany lokalizacją drzew rzut kondygnacji, mają różne wielkości i układy – od małych kawalerek po blisko dziewięćdziesięciometrowe apartamenty. Z wielu, poprzez bardzo duże południowe okna, roztacza się piękna panorama Ogrodu Botanicznego i Ostrowa Tumskiego.



Zdjęcie: Maciej Lulko