PL EN

Termin: 29.09, sobota, g. 14.30

Lokalizacja: Wrocław, ul. Kleczkowska

Prowadzenie wycieczki: Witold Prusinkiewicz


fot. Witold Prusinkiewicz


Położony na uboczu osiedla Kleczków Port Miejski we Wrocławiu to zespół obiektów powstałych na początku XX wieku, w czasach rozwoju przemysłu związanego z transportem rzecznym i kolejowym. Wszystkie budynki portowe powstały według projektu wrocławskiego radcy budowlanego Richarda Plüddemanna i we współpracy z budowniczymi rady Karlem Klimmem i L. Guntherem. Projekt zakładał wybudowanie trzech basenów portowych wraz z infrastrukturą techniczną i budynkami technologicznymi. Finalnie wybudowano jeden basen portowy, pięć dużych budynków portowych oraz liczne mniejsze obiekty związane z przeładunkiem towarów czy ruchem pojazdów. Łączna długość użytkowa nabrzeży wynosiła ponad 2 kilometry, a port mógł pracować nawet przy wysokim stanie wody. Do wykonania budynków portowych użyto nowinek technicznych, takich jak beton zbrojony, oraz klasycznych materiałów budowlanych, takich jak granit, cegła klinkierowa czy drewniana konstrukcja wewnętrzna. Do zakończenia II wojny światowej Port Miejski wzbogacił się o dwa nowe elewatory zbożowe. Jednocześnie działania wojenne doprowadziły do pewnych zniszczeń, które jednak nie wpłynęły znacząco na całościowy wygląd założenia. Po wojnie Port Miejski funkcjonował jak dawniej, dopiero na początku lat 90. zakończono eksploatację nabrzeży portowych. Obecnie basen służy jako miejsce postoju dla barek rzecznych. Budynki portowe nie są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem, jednak są zabezpieczone przed dewastacją, a niektóre z nich posiadają nawet zachowane w części wyposażenie techniczne. Nie można powiedzieć, że Port Miejski jest miejscem opuszczonym i zdewastowanym. Do portu docierają pociągi towarowe, a część elewatorów nadal służy do przechowywania zbóż. Ponadto w najbliższej okolicy portu działa nabrzeże węglowe obsługujące elektrociepłownię miejską przy ulicy Łowieckiej. Wiadomo już, że planowane są zmiany w zagospodarowaniu Portu Miejskiego. Warto więc dziś przyjrzeć się tej poprzemysłowej architekturze, zanim przedstawiona zostanie dla niej nowa rola w życiu miasta.