PL EN

Termin: 03.10, środa, g. 14.00

Lokalizacja: Wrocław, ul. Karpnicka

Prowadzenie wycieczki:  VROA architekci, ch+ architekci


fot. Maciej Lulko


Dynamicznie rozbudowująca się dzielnica Stabłowice potrzebuje równie dynamicznego rozwoju infrastruktury społecznej. Starając się wyjść naprzeciw tym potrzebom, program planowanego zespołu szkolno-przedszkolnego rozpisano na wyrost, przewidując w nim ok. 1200 uczniów i 200 przedszkolaków.


Obiekt zaplanowano na terenach poprzemysłowych, w sąsiedztwie stawów pokopalnianych po dawnej cegielni. Jeden ze stawów przeszedł już rewaloryzację i stanowi miejsce rekreacji dla mieszkańców. Obydwa zostały udrożnione, aby możliwy był zrzut wody deszczowej z dachu budynku.


Duża działka pozwoliła na swobodne kształtowanie niskiej zabudowy: jednopiętrowej szkoły i parterowego przedszkola. Przy dwóch kondygnacjach i dużej powierzchni rzutu wynikającej z programu funkcjonalno-użytkowego, aby dobrze doświetlić obiekt i zapewnić mu kontakt z otoczeniem, zdecydowaliśmy się na układ atrialny. Założyliśmy przy tym, że patia posłużą dzieciom jako „zielone klasy” i bezpieczne miejsce zabaw podczas przerw.


Swoboda w dysponowaniu przestrzenią pozwoliła też zastosować jednotraktowe rzędy sal w każdym ze skrzydeł i zapewnić im południowo-wschodnie światło przy jednoczesnym doświetleniu wszystkich ciągów komunikacyjnych. Dzięki temu szeroka powierzchnia komunikacji stała się jasną częścią wspólną, w której toczy się życie pozalekcyjne. Przez witryny uczniowie w wolnym czasie mogą obserwować otaczającą budynek przyrodę, staw, stadninę koni i pozostawione na działce szkolnej dzikie zagajniki brzozowe.


Konsekwentnie zrezygnowaliśmy też z zamkniętych klatek schodowych na rzecz układu antresolowego. Dodało to przestrzenności i światła holom poprzecznym, mieszczącym strefy ogólnodostępne i łączącym podłużne trakty lekcyjne. Umieściliśmy przy nich stołówki, bibliotekę, świetlice i blok sportowy.


Pomimo skromnego budżetu we wnętrzach zastosowaliśmy materiały naturalne i surowe, takie jak beton z laserunkiem, sklejkę, wełnę drzewną. Oszczędne wykończenie ma być tłem dla aktywności twórczej dzieci.


Ograniczyliśmy do minimum stosowanie ścian gipsowo-kartonowych i zrezygnowaliśmy niemal całkowicie z sufitów podwieszanych, za to odsłoniliśmy, gdzie tylko to było możliwe, rysunek stropów żelbetowych. Modularna struktura budynku, oparta na wymiarze klasy, została wyartykułowana na elewacjach i we wnętrzach oraz znajduje kontynuację w kompozycji i podziałach zagospodarowania terenu. Oszczędne rozwiązania materiałowe elewacji i rzadko dziś stosowany kolor naturalnego tynku urozmaicone zostały plastyczną konfiguracją modułów pełnych i przeszklonych.