PL EN

Wykład online: sobota 21 listopada, g. 14.00-14.30

Prelegentka: Karolina Szynalska

Link do wykładu (czynny od 14.00): https://youtu.be/T4_i2g9zUDQ


Koncept miasta otwartego jest abstrakcyjny, a zatem jego forma przestrzenna jest kwestią interpretacji; jest relatywna i zależy od intencji i kontekstu. Konsensus dotyczący definicji jest koniecznym (choć niewystarczającym) warunkiem sukcesu w promowaniu otwartości przez infrastrukturę. Kolejnym wyzwaniem w architektonicznym kształtowaniu miasta otwartego jest ocena jego rzeczywistego wpływu na mieszkańców, tzn. weryfikacja czy przełożenie idei otwartości na formę architektoniczną miało pożądane efekty. Jest to zadanie trudne, ponieważ nasze rozumienie wpływu przestrzeni zbudowanej (architektonicznej i urbanistycznej) na ludzi jest zaskakująco słabo rozwinięte. Wynika to ze złożoności środowisk zbudowanych i trudności w zakresie metodologii. Wiele teorii architektonicznych i urbanistycznych ma charakter normatywny, wyrastają one z tradycji i dominujących doktryn, a nie są oparte na empirycznych działaniach badawczych. Badania naukowe zazwyczaj nie pozwalają ocenić, czy założenia projektowe mogą wspierać abstrakcyjne aspiracje, takie jak otwartość, i nieczęsto biorą pod uwagę poglądy większych i różnorodnych grup użytkowników miast. Mimo rodzącego się konsensusu dotyczącego silnego związku między oddolnym i skutecznym zaangażowaniem mieszkańców a pozytywnym wpływem zmian w przestrzeni miast na ich zachowanie i zdrowie osiąganie kolektywnych decyzji jest kosztowne i nie zawsze inkluzywne. Wiemy, że przestrzeń miast ma na nas wpływ, ale nie do końca wiemy dlaczego i w jaki sposób.

Wykład skupi się na interpretacji miasta otwartego z perspektywy edukacyjnej, metodologii przekładu idei otwartości na kształt przestrzeni i oceny skuteczności indywidualnych interwencji architektonicznych. Będzie ilustrowany historycznymi i współczesnymi przykładami form przestrzennych i studiów naukowych.


* * * 



Karolina Szynalska jest architektem i wykładowcą architektury w Lincoln School of Architecture and the Built Environment. Niedawno ukończyła doktorat na Uniwersytecie w Cambridge. Jej praca naukowa skupia się na psychologii architektury. Karolina ukończyła studia wyższe na wydziale Historii Architektury na University College London. Architekturę studiowała na Politechnice Wrocławskiej i na Uniwersytecie w Lincoln, gdzie również zdobyła doświadczenie praktyczne nad projektowaniem wielu obiektów akademickich na rozbudowującym się kampusie.